Dźwięk silników nad głową. Dlaczego Mińszczanie nie mogą wyobrazić sobie miasta bez lotniska

Ryk odrzutowców o poranku to dla nich codzienność. Nie budzi strachu – budzi dumę. W 23. Bazie Lotnictwa Taktycznego świętowano kolejny rok straży nad polskim niebem, a władze Mińska Mazowieckiego stanęły w szeregu z tymi, którzy codziennie wypełniają misję na wschodniej flance.

Mińsk Mazowiecki i lotnictwo to historia splatająca się na dobre. Gdy 29 maja odbywały się doroczne obchody Święta 23. Bazy Lotnictwa Taktycznego im. ppłk. pil. Jana Zumbacha, w uroczystym apelu uczestniczyli burmistrz Marcin Jakubowski wraz z zastępczynią Katarzyną Łaziuk. Ich obecność – jak podkreślano – to nie gest ceremonialny, lecz wyraz szacunku dla ludzi, których praca pozostaje niewidoczna, dopóki niebo pozostaje spokojne.

• Słowa, które wybrzmiały nad pasem startowym
• Podziękowania dla tych, którzy pozostają w cieniu

Słowa, które wybrzmiały nad pasem startowym

Burmistrz Jakubowski zwrócił się do zgromadzonych żołnierzy i pracowników cywilnych z przesłaniem, w którym lotnisko jawi się jako serce miasta:

„To dla mnie ogromny zaszczyt i prawdziwa duma, że mogę dziś stanąć przed Państwem w imieniu własnym oraz wszystkich mieszkańców Mińska Mazowieckiego. Święto 23. Bazy Lotnictwa Taktycznego to nie tylko wewnętrzna uroczystość wojskowa. To święto, które bije w samym sercu naszego miasta i naszej lokalnej społeczności."

Wypowiedź ta – pełna odwołań do lokalnej tożsamości – podkreślała coś, co Mińszczanie czują instynktownie: ryk silników nad dachami to dźwięk bezpieczeństwa, nie zagrożenia. Miasto od dekad żyje w rytmie startów i lądowań, a obecność jednej z najbardziej elitarnych jednostek Sił Powietrznych RP stała się częścią jego DNA.

Więcej aktualności z Mińska Mazowieckiego znajdziesz na stronie głównej minski24.pl, a wydarzenia i imprezy na najbliższe dni zawsze na minski24.pl/wydarzenie.

Podziękowania dla tych, którzy pozostają w cieniu

Szef miasta nie zapomniał o wymiarze osobistym służby. Podziękował za codzienną gotowość na wschodniej flance, ale szczególne słowa skierował do rodzin mundurowych – tych, którzy tworzą „niewidzialną siłę" stojących na straży nieba.

Na zakończenie padły życzenia brzmiące jak pilotowa modlitwa:

„Pilotom życzę tego, co najważniejsze: błękitnego nieba i lotniczego szczęścia – niech zawsze towarzyszy Wam zasada tylu samo bezpiecznych lądowań, co startów."

Dla personelu naziemnego i cywilnego – wytrwałości i satysfakcji z tego, że bez ich pracy żaden start nie byłby możliwy.

na podstawie: Urząd Miasta Mińsk Mazowiecki.