Aspiryna dla dziecka to ryzyko, o którym wielu rodziców nie pamięta

W wielu domach ten lek stoi obok syropów i kropli, ale przy dzieciach nie ma miejsca na odruchowe decyzje. Aspiryna oraz inne preparaty z kwasem acetylosalicylowym nie powinny być podawane najmłodszym na własną rękę. Najpoważniejsze zagrożenie to zespół Reye’a – rzadkie, ale bardzo groźne powikłanie, które najczęściej pojawia się po infekcji wirusowej. Jeśli po takim leku dziecko zaczyna wymiotować, robi się senne albo traci orientację, potrzebna jest szybka pomoc medyczna.

• Po grypie albo ospie wietrznej ten lek może skończyć się bardzo źle
• Kiedy aspiryna nie powinna trafić do dziecięcej apteczki
• Domowa apteczka bez pomyłek to mniejsze ryzyko w stresie

Po grypie albo ospie wietrznej ten lek może skończyć się bardzo źle

Zespół Reye’a nie zdarza się często, ale gdy już się pojawia, stan dziecka może pogarszać się błyskawicznie. Najczęściej rozwija się po przejściu infekcji wirusowej, zwłaszcza grypy lub ospy wietrznej, i właśnie wtedy podanie aspiryny staje się szczególnie niebezpieczne. Choroba może prowadzić do uszkodzenia mózgu i niewydolności wątroby, a to oznacza zagrożenie życia.

Niepokojące objawy, na które trzeba zwrócić uwagę, to przede wszystkim:

1. gwałtowne, nasilające się wymioty
2. narastająca senność i apatia
3. dezorientacja, pobudzenie albo wyraźna zmiana zachowania
4. drgawki

Jeżeli takie sygnały pojawią się po podaniu aspiryny w trakcie infekcji wirusowej, nie ma sensu czekać, aż „samo przejdzie”. Trzeba natychmiast zadzwonić pod numer 999 albo jechać na Szpitalny Oddział Ratunkowy.

Kiedy aspiryna nie powinna trafić do dziecięcej apteczki

Najbezpieczniejsza zasada jest prosta – dzieciom nie podaje się aspiryny bez wyraźnego zalecenia lekarza. Dotyczy to nie tylko grypy i ospy wietrznej, ale też każdej infekcji wirusowej. Preparaty z kwasem acetylosalicylowym nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 12. roku życia, a często odradza się je także nastolatkom do 16. roku życia.

Wyjątki zdarzają się bardzo rzadko i wyłącznie wtedy, gdy lekarz świadomie decyduje o takim leczeniu. Dla rodziców ważna jest więc jedna prosta zasada – nie sięgać po lek „na próbę”, nie podawać go dlatego, że pomógł dorosłemu, i nie korzystać z tabletek przekazywanych przez rodzinę czy znajomych.

Domowa apteczka bez pomyłek to mniejsze ryzyko w stresie

W praktyce najwięcej błędów rodzi pośpiech. Dlatego warto trzymać leki dla dzieci osobno i sprawdzać, czy dany preparat jest rzeczywiście przeznaczony dla ich wieku oraz dawki. Jeśli jest choć cień wątpliwości, lepiej zapytać lekarza albo farmaceutę, niż ryzykować podanie niewłaściwego środka.

To szczególnie ważne w domu, w którym pod ręką są różne opakowania po lekach dla dorosłych. Jedna nieuwaga może mieć poważne konsekwencje, a przy objawach takich jak wymioty, senność czy drgawki liczy się szybka reakcja, nie domowe domysły.

na podstawie: Samodzielny Publiczny Zespół Opieki Zdrowotnej w Mińsku Mazowieckim.