Dawny list żelazny wrócił podczas święta 3 Maja w Mińsku

W Mińsku Mazowieckim świąteczny pochód nie wyglądał jak sam formalny rytuał, lecz jak lekcja pamięci, w której obok sztandarów pojawiła się opowieść o dawnych prawach mieszczan. Najpierw był kościelny spokój, potem marsz ulicami Warszawską i Z. Kazikowskiego, a na końcu chwila przy pomniku, gdy w centrum stanęła lokalna historia obywatelskiego uporu. Tego dnia obchody 3 Maja wykraczały poza samą rocznicę – wrócił też temat królewskiego listu żelaznego, ważnego dla miasta bardziej, niż mogłoby się wydawać.

• Msza i pochód otworzyły dzień pamięci
• Pod pomnikiem wrócił temat obywatelskiej odwagi
• Skwer przy Hallera zamienił się w miejską lekcję historii

Msza i pochód otworzyły dzień pamięci

Uroczystości rozpoczęły się o godz. 9.30 mszą świętą w intencji Ojczyzny w parafii NNMP. To był spokojny, podniosły początek dnia, w którym oficjalne symbole miały iść ramię w ramię z lokalną opowieścią o prawach i odpowiedzialności.

Po nabożeństwie uczestnicy przeszli ulicami Warszawską i Z. Kazikowskiego. W kolumnie szli przedstawiciele samorządu, z zastępcą burmistrza Robertem Smugą i radnymi Rady Miasta, a także kompania honorowa, poczty sztandarowe oraz pracownicy miejskich jednostek i organizacji. Taki pochód porządkuje święto. Nadaje mu rytm, ale też pokazuje, że pamięć o konstytucji nie kończy się na przemówieniach.

Pod pomnikiem wrócił temat obywatelskiej odwagi

Przy pomniku Konstytucji 3 Maja, po odegraniu hymnu, głos zabrał zastępca burmistrza Robert Smuga. W swoim wystąpieniu odwołał się do dawnych mińszczan, którzy potrafili upominać się o swoje prawa i wspólne dobro. To właśnie ten lokalny wątek nadał obchodom wyraźnie miejski, a nie tylko podręcznikowy charakter.

„To ważna część naszej lokalnej historii – świadectwo tego, że także tutaj mieszkańcy potrafili upomnieć się o swoje prawa i wspólne dobro”

Przypomniano też królewski „list żelazny”, który chronił mieszkańców przed nadużyciami ówczesnej władzy. W takim ujęciu nie jest to już tylko ciekawostka z archiwum. To opowieść o tym, że prawa obywatelskie rodziły się także w mniejszych ośrodkach, tam, gdzie ludzie musieli umieć mówić wspólnym głosem. Po złożeniu kwiatów uroczystość przeszła w bardziej otwartą, rodzinną część.

Skwer przy Hallera zamienił się w miejską lekcję historii

Skwer przy Rondzie gen. Józefa Hallera wypełnił się potem animacjami i stoiskami przygotowanymi pod hasłem „Mieszczaństwo jako warstwa społeczna”. Zamiast suchej prelekcji pojawiła się zabawa z wyraźnym historycznym sensem. Dzieci, młodzież i dorośli mogli przejść przez kolejne punkty, które składały się na jedną, spójną opowieść o dawnym mieście.

W „Kancelarii” pisano listy i życzenia do burmistrza oraz radnych. W „Saloniku” układano puzzle, a najbardziej aktywni uczestnicy odbierali odznaki „Zacnego Mieszczanina”. W „Szkole” pojawiły się angielskie słówka związane z miastem. Z kolei w „Ratuszu” rozdawano chorągiewki, krówki i naklejki z hasłem „Tu żyje się najlepiej!”. Największe zainteresowanie wzbudziła „Mennica”, gdzie wybito 200 pamiątkowych monet „Vivat 3 Maja!”. Każdy uczestnik otrzymał też replikę listu żelaznego od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. O ochłodę zadbało PWiK, które udostępniło wodę z miejskiego saturatora.

W organizację wydarzenia włączyli się przedstawiciele 23. Bazy Lotnictwa Taktycznego, Oddziału Specjalnego Żandarmerii Wojskowej, Centrum Szkolenia Żandarmerii Wojskowej, Komendy Powiatowej Policji oraz Hufca ZHP „Mazowsze”. Obok nich pojawili się ksiądz proboszcz, Miejski Dom Kultury, Miejska Biblioteka Publiczna, Muzeum Ziemi Mińskiej, Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, szkoła Early Stage, a także goście i mieszkańcy. Oprawę muzyczną zapewniła Miejska Orkiestra Dęta pod batutą Marcina Ślązaka. Dzięki temu rocznica nie zamknęła się w oficjalnym rytuale. Stała się żywą opowieścią o mieście, które potrafi pamiętać o swojej historii bez dystansu i bez patosu na pokaz.

na podstawie: Urząd Miasta Mińsk Mazowiecki.